Viðskiptaráð og önnur samtök atvinnulífsins vara við því að gengið verði lengra en Evrópureglur krefjast við innleiðingu á SRD-II. Lagt er til að undanþágur verði nýttar og íþyngjandi kröfur verði ekki rýmkaðar umfram það lágmark sem tilskipunin heimilar. Samtökin fagna þó auknum heimildum til nýtingar kauprétta fyrir stjórnarmenn og jákvæðum breytingum á frumvarpinu frá fyrri stigum. Þetta er meðal þess sem kemur fram í sameiginlegri umsögn samtakanna um breytingar á félagaréttarlöggjöf.

Samtök atvinnulífsins, Samtök fyrirtækja í fjármálaþjónustu, SVÞ - samtök verslunar og þjónustu, Samtök fyrirtækja í sjávarútvegi, Samorka, Samtök iðnaðarins, Samtök ferðaþjónustunnar og Viðskiptaráð Íslands (hér eftir sameiginlega nefnd samtökin) hafa tekið til umsagnar ofangreint mál í kjölfar umsagnarbeiðni efnahags- og viðskiptanefndar Alþingis sem barst 30. apríl. Með frumvarpinu verða innleidd ákvæði tilskipunar (ESB) 2017/828, SRD II (hér eftir nefnd „tilskipunin“) og framkvæmdarreglugerðar framkvæmdastjórnarinnar (ESB) 2018/1212.
Fulltrúar SA, SFF og Viðskiptaráðs áttu sæti í óformlegum starfshópi atvinnuvegaráðuneytisins (áður menningar- og viðskiptaráðuneyti) á meðan unnið var að gerð frumvarpsins og áttu jafnframt fund með ráðuneytinu í aðdraganda þess að frumvarpsdrögin voru birt á Samráðsgátt. Hægt er að fallast á að á frumstigum þessa máls hafi því verið gerð gangskör að samráði, sem er til eftirbreytni og ber að fagna. Hafa verður þó í huga að hluta- og einkahlutafélagalöggjöfin er grundvallarlöggjöf, sem kveður á um sum mikilvægustu atriði sem varða þau félagaform sem langstærstur hluti íslensks atvinnulífs reiðir sig á. Í ljósi undirliggjandi hagsmuna telja samtökin því nauðsynlegt að stjórnvöld vandi til verka og fylgi fyrir fram ákvörðuðum starfsferlum þegar þau vinna að breytingum á íslenskri félagaréttarlöggjöf. Líta má til samráðsferlis mála í því samhengi, en mikilvægt er að formfestu gæti við samráð og við ákvörðun um við hverja samráð sé viðhaft.
Við innleiðingu regluverks ESB leggja samtökin almenna áherslu á að ekki verði farið umfram lágmarkskröfur Evrópureglna, gildissvið íslenskra reglna verði ekki víðtækara en þeirra evrópsku, allar ívilnandi undanþágur verði nýttar og að allar sambærilegar kröfur sem fyrir eru í lögum eða reglugerðum verði afnumdar.
Lesa má umsögn í heild sinni hér.